ილია ჭავჭავაძის პოემის „მეფე დიმიტრი თავდადებული“ 1908 წლის გამოცემა, დაბეჭდილი მ. კიკნაძის ელექტრომბეჭდავ „იდეალში“, უშუალოდ მწერლის ტრაგიკული მკვლელობის (1907 წ.) შემდეგ გამოიცა. 1908 წელი ქართველი ერისთვის ილიას მემკვიდრეობის ხელახალი გააზრებისა და მის იდეალებთან დაბრუნების პერიოდი იყო. სწორედ ამ კონტექსტში, პოემა დიმიტრის თავგანწირვაზე განსაკუთრებულ სიმბოლურ დატვირთვას იძენდა. მკითხველისთვის, რომელიც ილიას იხსენიებდა, როგორც „წმინდა ილია მართალს“, მეფის თავდადება სამშობლოსთვის გახდა ილიას მოწამეობრივი ღვაწლის ალეგორიული ანარეკლი. ეს გამოცემა, სავარაუდოდ, მასობრივ ტირაჟზე იყო გათვლილი და მიზნად ისახავდა ეროვნული სულისკვეთების ამაღლებასა და ილიას ანდერძის გაგრძელებას. „იდეალის“ სტამბაში დაბეჭდილი ეს ვერსია გამოირჩეოდა ხელმისაწვდომი ფასით და იყო ერთ-ერთი იმ მრავალთაგან, რომლითაც ქართველობა ცდილობდა დაუფლებოდა ილიას მემკვიდრეობას.