წინამდებარე გამოცემა მოიცავს ილია ჭავჭავაძის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან პროზაულ ნაწარმოებს „ოთარაანთ ქვრივს“ რომელიც მეცხრამეტე საუკუნის ქართული ლიტერატურის საკვანძო ნაშრომს წარმოადგენს. მოთხრობაში ასახულია ქართული სოფლის სოციალური და ზნეობრივი წყობა. გამოყოფილია სამართლიანობის, ღირსებისა და ინდივიდის ეთიკური პასუხისმგებლობის თემები. ნაწარმოების ცენტრში დგას ოთარაანთ ქვრივი, ქართველი ძლიერი ქალი, დედა, რომლის ღირსება, სიმტკიცე და მოვალეობის გრძნობა ჭავჭავაძის შემოქმედების მიხედვით, გამორჩეულ ზნეობრივ იდეალს წარმოადგენს. „ოთარაანთ ქვრივზე“ ჭავჭავაძე მუშაობას ასრულებს 1887 წლის 6 დეკემბერს, ხოლო მუშაობის დაწყების თარიღად 1886 წელი განიხილება, როდესაც „ოთარაანთ ქვრივის“ ნაწილი იბეჭდება გაზეთ „ივერიაში“.